2009-12-06 Mikołajki w Domu Dziecka w Jaworznie
Zacznę może od czasu dotarcia do domu dziecka. Ciekawa byłam jak to będzie wyglądać, bo po raz pierwszy byłam w takim miejscu i pierwszy raz miałam do wykonania takie trudne zadanie. Czułam, że dam radę przecież jestem przygotowana… dzieci już na nas czekały.
Przyjechali quadziaże w strojach mikołaja. Bardzo fajnie to wyglądało;) Dzieci były szczęśliwe. Od razu wsiadały na stojące quady z uśmiechem na twarzy. Bardzo miła Pani Dyrektor zaprosiła nas do budynku. Weszliśmy do pokoju przypominającego świetlicę. Opiekunki przyprowadziły najmniejsze dzieci. Już z korytarza słychać było jak płakały ze strachu. Bały się już zanim zobaczyły psy. Toro był grzeczny, spokojny, nie bał się. Dzieci weszły do świetlicy wystraszone, zapłakane, kurczowo trzymały się opiekunek, które starały się im wytłumaczyć, że nie ma się czego bać. Po jakimś czasie histeryczny płacz ucichł i dzieci zaczynały powolutku przełamywać strach. Były takie kochane;)). Po kilku minutach podchodziły już do psów, głaskały je, przytulały. Cieszyło mnie, że tak szybko przełamały strach. Potem przyszły dzieci, które jeździły chwile temu na quadach z mikołajami. Głaskały Tora, przytulały go, wypytywały o różne rzeczy. Byłam zaskoczona, że Misiek pomimo, że bolała go łapa dawał się cierpliwie „męczyć”. Nadszedł czas na wykład ;D. Cisza , która panowała na sali była paraliżująca. W tedy pojawił się stres, który wszystko mi wymieszał. Wszyscy słuchali aby dowiedzieć się czegoś ciekawego. Starałam się przekazać im co tylko pamiętałam. Jakoś się udało. Dzieci porobiły sobie fotki z psami. Były bardzo zadowolone. Ja się cieszyłam, że są szczęśliwe i już nie boją się tak jak na początku. Mam nadzieję, że pojawimy się tam jeszcze nie raz. Po tej wizycie doszłam do wniosku, że mnie i Toro tak się spodobała „praca” z dziećmi, że chcielibyśmy częściej to robić;) Miło jest wiedzieć, że sprawiliśmy komuś radość ;)) Super uczucie;)
P.S.: Najlepsze było jak po wykładzie rzuciłam hasło: „ Kto chce zrobić sobie zdjęcie z psami???” Wszystkie dzieci zanim skończyłam mówić jak na komendę poderwały się z miejsc krzycząc „Ja, ja, ja chce!!!!!” ;) A wcześniej płakały ze strachu przed spotkaniem z psem :)
